Zakładam ten wątek dla wszystkich par, które w 2021 roku zaczynają swoją przygodę z in vitro. Możemy dzielić się doświadczeniami, wspierać i podnosić na duchu. Życzę wszystkim powodzenia. Niech ten rok będzie wyjątkowy ️. Annn90, natalia_nyk, Sasanka55., Pauliś lubią tę wiadomość. 2 IUI - nieudane. cp (usunięty jeden Naturalne poczęcie po menopauzie nie jest możliwe, ale ciąża w okresie przekwitania, przed wystąpieniem ostatniej miesiączki – już tak. Wszystko to za sprawą powolnego wygasania czynności jajników i występowania cykli owulacyjnych. Wśród kobiet panuje niesłuszne przekonanie, że po ukończeniu 45. roku życia stają się Mimo że w wielu przypadkach późne macierzyństwo jest powodem do radości, trzeba pamiętać, że ciąża po 40. roku życia jest z medycznego punktu widzenia ciążą wysokiego ryzyka, związaną z większym ryzykiem m.in. poronienia, wystąpienia wad płodu, przedwczesnego porodu czy stanu przedrzucawkowego. Antykoncepcja w okresie menopauzy Ida ja jestem po 36 roku życia. I powiem tak nie było nam za łątwo ale prónowaliśmy ok pół roku . Załamałam się że wciąż nic , wtedy sobie odpuściłam liczenia kalendarzyki i stwierdziłam że chyba nie możemy i wtedy złapało. I już za niedługo bede rodzić . Życzę powodzenia i jak naszybszej reakcji( czyli dwóch kreseczek). Powikłania w ciąży po 35 roku życia. Ciąża po 35 roku życia niesie ze sobą ryzyko powikłań. Należą do nich: stan przedrzucawkowy, cukrzyca ciążowa, przedwczesny poród lub niska masa urodzeniowa, poronienie, zespół Downa lub inne zaburzenia genetyczne, cesarskie cięcie, Niestety, wśród mam po 30-tce notuje się także więcej przypadków ciąż pozamacicznych i poronień - prawdopodobieństwo, że nie donosisz ciąży, mając ponad 35 lat, wynosi aż 18%, podczas gdy ryzyko utraty ciąży przez 30-latkę waha się od 10 do 12%. Jeśli zdecydujesz się rodzić pierwsze dziecko po 30-tce, spodziewaj się MQxVU. Kobiety coraz później decydują się na macierzyństwo. W związku z tym coraz popularniejsze jest określenie ciąża geriatryczna. Sprawdź, co to ciąża geriatryczna i z jakim ryzykiem się wiąże? Termin „ciąża geriatryczna” pojawia się w mediach coraz częściej głównie za sprawa celebrytek. Ale nie tylko słynne aktorki decydują się na późne macierzyństwo. Sprawdź, co dokładnie oznacza ciąża geriatryczna, a także jakie niesie ryzyko. Ciąża geriatryczna: co to jest? Ciąża geriatryczna to prawidłowa ciąża (zarodek rozwija się w macicy) kobiet, które ukończyły 35. rok życia. Geriatria to specjalizacja obejmująca leczenie przypadłości osób starszych, zwykle ok. 60-65. roku życia. O ciąży geriatrycznej mówimy jednak w przypadku kobiet, u których doszło do zapłodnienia w wieku 35 lat lub później. Z medycznego punktu widzenia najlepszy czas na ciążę przypada 20. a 30. rokiem życia (wtedy kobieta jest najbardziej płodna), jednak obecnie nie ma przeciwwskazań do późniejszych ciąż – w tym ciąży geriatrycznej. Rozwój współczesnej medycyny pozwala na lepszą diagnostykę i stosowanie odpowiednich terapii, by ciąża u dojrzałych kobiet zakończyła się urodzeniem zdrowego dziecka. Przyczyny późnej ciąży Późne macierzyństwo staje się coraz bardziej popularne wśród Polek. Powody są różne brak partnera, kariera, lęk przed samotnością. Jak wykazały badania Instytutu Badania Opinii Społecznej i Rynku, aż 1/3 Polek decyduje się na późne macierzyństwo w obawie przed kłopotami w pracy. Kobiety studiują, potem chcą znaleźć zatrudnienie i nie tylko być aktywne zawodowo, ale ugruntować swoją pozycję czy ustabilizować sytuację materialną. Chodzi o odpowiednie warunki materialne i socjalne dla dziecka. – Niestabilność zatrudnienia, trudności z umieszczeniem dziecka w żłobku czy przedszkolu, niewielkie wsparcie rodziców ze strony państwa, zniechęcają do posiadania potomstwa – mówi w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” prof. Irena E. Kotowska z Instytutu Statystyki i Demografii Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Wiele kobiet dopiero w tak dojrzałym wieku dochodzi do przekonania, że jest gotowa na dziecko. Nie bez znaczenia jest także fakt, że coraz więcej słynnych mam decyduje się na późniejsze macierzyństwo. Lekarze nie mają wątpliwości, że to celebrytki wprowadziły modę na późne macierzyństwo, pokazując kobietom, że biologia wcale nie musi ograniczać, co więcej nawet menopauza nie musi być przeszkodą w zostaniu mamą. Coraz częściej pary mają także problemy z zajściem w ciążę, a czas prób i leczenia niepłodności sprawia, że ciąża jest możliwa czasem dopiero po kilku latach starań. Ciąża geriatryczna in vitro Określenie ciąża geriatryczna dotyczy ciąż po 35. roku życia, ale może także dotyczyć kobiet po 50. a nawet i po 60. Choć przeszkodą w naturalny zajściu w ciążę może być menopauza, to dla medycyny nie jest to problem. W Polsce nie istnieje górna granica, która ograniczałaby dostęp do in vitro dla dojrzałych kobiet. Kobiety, które przeszły menopauzę i nie zamroziły wcześniej jajeczek, korzystają z komórek anonimowych dawczyń lub z możliwości „adoptowania” zarodka. Zagrożenia późnej ciąży Biologicznie największe szanse na urodzenie zdrowego dziecka mają kobiety, których wiek mieści się w przedziale pomiędzy 20. a 30. rokiem życia. Kobieta odkładająca macierzyństwo na późnej musi mieć wiadomość, że po 30 może być trudniej zajść w ciążę. Często okazuje się, że u kobiety pojawiły się niezdiagnozowane wcześniej choroby np. cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, nietolerancja węglowodanów, choroby serca. Zaledwie 5 proc. kobiet powyżej 45. roku życia ma szansę na naturalne zajście w ciążę. Każda ciąża, bez względu na wiek przyszłej mamy, może być obarczona ryzykiem wystąpienia przypadłości, takich jak trudny przebieg ciąży, cukrzyca ciążowa, stan przedrzucawkowy lub wady wrodzone, czy wady genetyczne płodu. W przypadku ciąży geriatrycznej zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia powyższych powikłań. Może też dojść do poronienia lub przedwczesnego porodu, a masa urodzeniowa dziecka może być zbyt niska. Dojrzała mama może też częściej borykać się z nadciśniem tętniczym w ciąży. Jednocześnie warto zaznaczyć, że medycyna zwiększa się prawdopodobieństwo, że ciąża dojrzałej kobiety kończy się narodzinami zdrowego i silnego maluszka. Ciąża geriatryczna: jak o siebie zadbać? Prowadzenie ciąży geriatrycznej nie różni się zbytnio od prowadzenia każdej innej ciąży. Kobieta powinna regularnie wykonywać zalecane badania i pojawiać się na wizytach lekarskich. Oszczędny i zdrowy tryb życia bez używek dotyczy każdej przyszłej mamy. Wszystkim mamom po 35. roku życia zaleca się wykonanie test u PAPPA, jest to nieinwazyjne badanie prenatalne, wskazujące ryzyko wystąpienia wad u płodu. Ciąża geriatryczna a etyka Późna ciąża nadal wzbudza wiele emocji i rozważań natury etycznej. Ciąże ok. 40 roku życia dziwią coraz mniej, jednak kobiety, które na macierzyństwo decydują się po 50, często są negatywnie oceniane. Co z naturalnym procesem starzenia się organizmu? Czy to nie egoizm decydować się na dziecko w tak późnym wieku? Ciąża w tak późnym wieku jest dużym obciążeniem dla organizmu, do tego opieka nad maleńkim dzieckiem, która dla młodych jest nie lada wyzwaniem. Dodatkowo dziecko obciąża się starością swoich rodziców, którymi będzie musiało się zająć znacznie wcześniej niż jego rówieśnicy. Natomiast zwolennicy późnego macierzyństwa uważają, że dojrzałe kobiety są lepszymi matkami – mają więcej cierpliwości i są bardziej doświadczone. Często także odpowiednie przygotowanie daje szanse na zapewnieniu dziecku lepszych warunków socjalnych. Zobacz także: Indie: 70-latka urodziła swoje pierwsze dziecko, ale nie jest najstarszą matką na świecie Najstarsze matki polskiego show-biznesu: zdziwisz się, ile lat miała najstarsza! 72-latka została po raz pierwszy mamą! Świat stanął na głowie? Ciąża po trzydziestce już tak nie dziwi, ale wciąż budzi niepokój. Czy ciąża po trzydziestce rzeczywiście niesie ze sobą zagrożenia? Czy poród po trzydziestce jest trudniejszy? O czym trzeba pamiętać, by bezpiecznie i zdrowo dotrwać do porodu w ciąży po trzydziestce, mówi nam ginekolog, dr Elżbieta Reutt-Jaworowicz. Ciąża po trzydziestce to coraz częstsze zjawisko. Rozmawiamy z ginekolog o ciąży po trzydziestce: zagrożenia, poród, trudności z zajściem w ciążę. Jak wygląda ciąża po trzydziestce z medycznego punktu widzenia. Wykształcenie, praca, stabilna sytuacja materialna i dopiero później dziecko. Kobiety coraz później decydują się na urodzeniepierwszego dziecka, nie zdając sobie sprawy z tego, że im dłużej zwlekają tym bardziej zmniejszą swoje szanse. Rodzi się pytanie czy lepiej decydować się na wczesne macierzyństwo, czy późnąciążę po trzydziestce. Sprawdź, jakie problemy z zajściem w ciążę mogą mieć dojrzałe kobiety, czy powinny decydować się na dziecko po 35. roku życia i jak powinny o siebie dbać mamy decydujące się na późne macierzyństwo. Ciąża po trzydziestce zagrożenia, poród, dzieci - poradnik. Ciąża po trzydziestce: trudności z zajściem w ciążę Decydując się na ciążę po trzydziestym roku życia możemy napotkać trudności, z czego one wynikają? Trudności z zajściem w ciążę po trzydziestym roku życia - kilkuletnie przyjmowanie leków antykoncepcyjnych, wielogodzinne siedzenie w pracy i przed komputerem. Pani doktor, z czego wynikają tak częste u kobiet po trzydziestce trudności z zajściem w ciążę? – Decydując się na ciążę po trzydziestym roku życia możemy mieć problemy z zajściem w ciążę. Wynikają one choćby z tego, że wiele kobiet przez długi czas bierze leki antykoncepcyjne. A po odstawieniu ich nie zawsze udaje się od razu zajść w ciążę. Trzeba poczekać przynajmniej kilka miesięcy, a nawet rok. Czasem potrzebne jest leczenie, by była możliwa ciąża po trzydziestce. Zapominamy, że leki te zostały wymyślone dla kobiet, które już mają dziecko i nie chcą kolejnej ciąży. A teraz panie zaczynają je stosować, nie wiedząc nawet, czy w ogóle mogą mieć dziecko. Kolejna sprawa, która wpływa na trudności z zajściem w ciążę po trzydziestce to ciągły stres, zanieczyszczenie środowiska, długi czas pracy, siedzenie przed komputerem przez wiele godzin dziennie – wszystko to źle wpływa na płodność nie tylko kobiet, ale i mężczyzn. Jakość ich nasienia dramatycznie spada. Jeszcze 20–30 lat temu liczba plemników uważana za wystarczającą do zapłodnienia wynosiła powyżej 80 mln w 1 mililitrze spermy, 10 lat temu – 60 mln, teraz zaledwie powyżej 20 mln. To dlatego coraz więcej mężczyzn ma problemy z płodnością i coraz więcej małżeństw nie może mieć dzieci. W szpitalach położniczych tego nie widać, są często przepełnione... – Sądzę, że my, lekarze, mamy w tym pewną zasługę, bo ponaglamy pacjentki do podjęcia decyzji o ewentualnej ciąży, by nie było za późno. Na wszystko w życiu jest czas – na rodzenie dzieci również. Jeśli się ten okres przegapi, ciężko to nadrobić. Z wiekiem cały organizm się starzeje, nie tylko skóra, komórki rozrodcze również. Występują już zaburzenia miesiączkowania i coraz trudniej zajść w ciążę. Dlatego pacjentkom w pewnym wieku mówimy, że czas się zastanowić, bo to już ostatni dzwonek na urodzenie dziecka. Ciąża po trzydziestce może być trudna. Kiedy kobieta powinna zdecydować się na pierwsze dziecko i jakie są konsekwencje przesunięcia tej granicy i zjaścia w pierwszą ciążę po trzydziestce? Kiedy dzwoni ten ostatni dzwonek? – Pierwsze dziecko najlepiej urodzić między 20. a 30. rokiem życia, a kolejne do 35 lat. Młodość to jest to! A jeśli przychodzi do pani kobieta po 35. roku życia i mówi, że bardzo chciałaby urodzić pierwsze dziecko, odradza jej pani? – Nigdy nie odradzam ciąży po trzydziestce, jeżeli jest zdrowa, ma dobre warunki materialne i bardzo chce mieć dziecko. Mówię: proszę spróbować! Trzeba oczywiście poinformować taką pacjentkę, że z wiekiem wzrasta ryzyko urodzenia dziecka z wadą genetyczną. Ale od tego są badania prenatalne. Są kobiety, które mówią: nie chcę żadnych badań prenatalnych, żadnego sprawdzania, bo i tak urodzę to dziecko. W dobie internetu kobiety wiedzą na ten temat bardzo dużo, czasem może zbyt dużo. Co złego jest w tym, że kobiety szukają informacji w internecie o ciąży po trzydziestce, jakie są zagrożenia? – To, że jak już przeczytają te informacje, to potem bardzo się boją - wiadomo, że ciąża po trzydziestce może nieść pewne zagrożenia. Dlatego mówię takiej pacjentce: proszę tego nie czytać. Pani jest od tego, żeby być zdrową, ładnie wyglądać i nie martwić się, czy ciąża dobrze się rozwija. Od takich zmartwień jestem ja – lekarz. Ciąża po trzydziestce: zagrożenia Zagrożenia płynące z decyzji o późnej ciąży - jak zaplanować późne macierzyństwo Jakie zagrożenia wiążą się z późnym macierzyństwem i ciążą po trzydziestym roku życia? – Przede wszystkim trudność w donoszeniu ciąży z powodu obniżenia się poziomu hormonów sprzyjających jej prawidłowemu rozwojowi – progesteronu i estrogenu. A także zagrożenie poronieniem z powodu ogólnie gorszego stanu zdrowia. Im kobieta jest starsza, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia nadciśnienia, cukrzycy, nadczynności lub niedoczynności tarczycy, otyłości. A jednak są kobiety, które rodzą późno i mają się dobrze. – Oczywiście, coraz częściej miewam pacjentki w wieku powyżej 35 lat. Niedawno prowadziłam 43-latkę w ciąży bliźniaczej. Trzeba jednak jasno powiedzieć, że decydując się na ciążę po trzydziestce - po 35. roku życia równowaga hormonalna w organizmie nie jest już taka, jaka być powinna i zdrowie nie jest już tak dobre jak u kobiet młodszych. O czym kobieta decydująca się na ciążę po trzydziestce powinna pamiętać przed planowaną ciążą? – Po pierwsze kobieta decydująca się na ciążę po trzydziestce musi pamiętać o tym, żeby być pod opieką lekarza. Przynajmniej raz w roku powinna pojawiać się u ginekologa i internisty, żeby sprawdzić, czy ma zdrowe płuca, nerki, wątrobę, cykle regularne i owulacyjne itd. A po drugie – zatroszczyć się o to, żeby nie mieć nadwagi ani innych dodatkowych obciążeń, np. kłopotów z sercem, tarczycą. Stan zdrowia kobiety decydującej się na ciążę po trzydziestce ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozwoju ciąży. Jeśli wcześniej organizm nie był zdrowy, to w ciąży po trzydziestce mogą wystąpić powikłania, np. zatrucie ciążowe, charakteryzujące się wysokim ciśnieniem tętniczym, białkomoczem i uogólnionymi obrzękami. Podczas ciąży kobieta do 30. tygodnia raz na miesiąc powinna zgłaszać się do ginekologa, chyba że zdecyduje on, że trzeba częściej, a po 30. tygodniu – już co 2 tygodnie. Bardzo ważne dla kobiet w ciąży po trzydziestym roku życia są badania USG. Pierwsze robi się między 12. a 14. tygodniem ciąży, drugie między 20. a 24. tygodniem, trzecie między 30. a 32., a czwarte po 36.–37. tygodniu ciąży. Pierwsze badanie ma za zadanie wykluczyć ewentualne wady płodu (głównie zespół Downa). Jeśli lekarza coś wtedy zaniepokoi, kieruje pacjentkę na badania prenatalne, np. amniopunkcję. Poprzez nakłucie powłok brzucha pobiera się do badania próbkę płynu owodniowego i na tej podstawie stwierdza się, czy istnieje ryzyko urodzenia dziecka z wadą genetyczną. Czy późna mama musi o siebie szczególnie dbać? – Wszystko zależy od stanu ciąży. Ogólnie rzecz biorąc, trzydziestolatki świetnie sobie radzą w ciąży, bo są dojrzałe, wiedzą czego w życiu chcą i bardzo zależy im na dziecku. Mają więc ogromną motywację. Rzadko zdarzają się kobiety, które domagają się zwolnienia, żeby sobie poodpoczywać w domu. Późne mamy są niezwykle zdyscyplinowane. Jeśli im się powie, żeby nie przytyły, to trzymają się tego co do grama! Dbają o wagę, chodzą do specjalistów, których zaleci lekarz prowadzący. Jako pacjentki są po prostu fenomenalne! miesięcznik "M jak mama" Ciąża po 35. roku życia nazywana jest ciążą późną i wymaga szczególnej kontroli medycznej. Traktowana jest jako ciąża wysokiego ryzyka, niemniej jednak wiele kobiet zostaje mamami w późnym wieku, a ich dzieci cieszą się zdrowiem. Należy jednak odpowiednio o to zaddbać. W jaki sposób? Jakie badania należy wykonać i jak przygotować się do późnej ciąży? spis treści 1. Ciąża po 35. roku życia Późna ciąża a ryzyko 2. Jakie badania warto wykonać przed zajściem w późną ciążę? Badania laboratoryjne i obrazowe 3. Ciąża po 35. roku życia a styl życia Witaminy i minerały dla kobiet planujących późne macierzyństwo 4. Badania prenatalne rozwiń 1. Ciąża po 35. roku życia Ciążę po 35. roku życia nazywa się ciążą późną, objętą wysokim ryzykiem. Szanse na zajście w ciążę zmniejsza się wraz z wiekiem, więc jeśli planujesz potomstwo, musisz wiedzieć, że statystyki dotyczące późnych ciąż są bezlitosne - kobiety około czterdziestki borykają się z zaburzeniami owulacji (ma to związe ze zbliżającą się menopauzą) oraz tzw. obniżoną rezerwą jajnikową. Organizm produkuje wówczas mniej progesteronu, co utrudnia implantację zarodka. Zobacz film: "Najlepsza pora na dziecko. Naukowcy publikują wyniki nowego badania" Już po 30 roku życia płodność znacznie spada, wobec czego szanse na poczęcie zmniejszają się z każdym kolejnym miesiącem. Późna ciąża a ryzyko Późne zajście w ciąże wiąże się także z ryzykiem wystąpienia wad płodu. Badania przeprowadzone przez Gdański Uniwersytet Medyczny wskazują na to, iż kobiety około czterdziestki niosą większe ryzyko poczęcia dziecka z wadami wrodzonymi. U 80% przebadanych 40-latek stwierdzono wady genetyczne w komórkach jajowych. U kobiet 43-letnich było to już 90%. Taka zależność sprawia, że kobiety dojrzałe mają problem z zajściem w ciążę lub większą tendencję do poronień. 2. Jakie badania warto wykonać przed zajściem w późną ciążę? Kobiety po 35. roku powinny wykonać szereg badań, jeśli chcą zdecydować się na późne macierzyństwo. Na samym początku warto wykonać tzw. badanie AMH, czyli stężenie hormonu anty-Mülllerowskiego. Pozwoli on ocenić płodność i kondycję pęcherzyków jajnikowych i pomoże określić szanse na zajście w ciążę. Planowanie późnej ciąży musi być skonsultowane z wieloma specjalistami, w tym z ginekologiem, lekarzem rodzinnym. Kobieta powinna zgłosić się do poradni ze wszystkimi swoimi wątpliwościami oraz schorzeniami. Podstawą jest wizyta u ginekologa, podczas której lekarz oceni stan narządów rodnych i oszacuje możliwości, jeśli chodzi o zajście w ciążę. Zleci także szereg badań hormonalnych. Warto także ocenić stan wszystkich narządów wewnętrznych u internisty - kondycja matki jest szalenie ważna dla prawidłowego rozwoju płodu i ma bezpośrednie przełożenie na zdrowie dziecka. Szczególną uwagę należy zwrócić na takie schorzenia, jak: cukrzyca nadciśnienie tętnicze choroby krążenia nadwaga Kobiety dojrzałe znacznie częściej zmagają się z chorobami podczas ciąży (w tym także z zawałem serca czy udarem mózgu), dlatego uregulowanie stanu zdrowia ma kluczowe znaczenie. W czasie ciąży nie można przyjmować wielu leków, dlatego choroby przewlekłe muszą być szczegółowo skonsultowane. Ważna jest także wizyta u stomatologa, ponieważ w ciąży kobiety bardzo często zmagają się z problemami takimi jak próchnica. Dodatkowo zły stan uzębienia czy jamy ustnej może zagrażać zdrowiu dziecka. Leczenie stomatologiczne w ciąży często jest utrudnione, ponieważ nie można przeprowadzać badań obrazowych ani stosować znieczulenia. Badania laboratoryjne i obrazowe Jeśli historia zdrowotna tego wymaga, specjaliści mogą skierować kobietę po 35. roku życia na dodatkowe badania, aby ocenić ryzyko związane z późną ciążą. Przede wszystkim warto wykonać podstawową morfologię, badanie moczu, poziom glukozy we krwi oraz USG narządów rodnych i piersi. Należy także wykonać cytologię, aby ocenić ryzyko rozwoju stanów zapalnych czy nadżerek. Ponadto lekarze mogą skierować na takie badania, jak: grupa krwi z oznaczeniem Rh, poziom hormonów tarczycy, poziom przeciwciał różyczki, poziom przeciwciał cytomegalii, poziom przeciwciał toksoplazmozy, anty-HCV, obecność antygenu Hbs HIV. 3. Ciąża po 35. roku życia a styl życia Kobiety, które jednocześnie borykają się z nadwagą, chorobami przewlekłymi i są już po 35 roku życia, mogą mieć znaczne problemy z zajściem w ciążę lub donoszeniem jej. Dlatego bardzo ważne jest zadbanie o swoje zdrowie i zmianę stylu życia, jeśli planujemy powiększenie rodziny. Należy przede wszystkim dbać o prawidłową masę ciała i poziom tkanki tłuszczowej - także podczas ciąży. Regularna, umiarkowana aktywność fizyczna pozwala zachować zdrowie i dobrą kondycję, przyczynia się także do uregulowania gospodarki hormonalnej. Najlepszą formą aktywności dla kobiet w ciąży jest pływanie, spacerowanie, a także fitness - istnieją specjalne zajęcia dla kobiet w ciąży, podczas których ćwiczenia są specjalnie opracowane dla ich potrzeb i możliwości. Rekomendowane przez naszych ekspertów Warto także zadbać o swoje zdrowie psychiczne - unikać stresu, regularnie się wysypiać i nie rezygnować z codziennych, małych przyjemności. Witaminy i minerały dla kobiet planujących późne macierzyństwo Przed zajściem w ciążę należy przyjmować kwas foliowy, któru ułatwia zagnieżdżenie się zarodka i tworzy dla niego odpowiednie warunki. Dodatkowo chroni płód przed tzw. wadą cewy nerwowej. Kwa foliowy należy przyjmować codziennie przez minimum 3 miesiące przed zajściem w ciążę. Niedobór kwasu foliowego w pierwszym trymestrze ciąży może być przyczyną rozwoju wad wrodzonych, a także może prowadzić do poronienia. W ciąży warto zażywać także kwasy Omega-3, ponieważ gwarantują one prawidłowy rozwój dziecka, szczególnie jego układu immunologicznego, nerwowego oraz wzroku. Stosowanie kwasów Omega-3, przede wszystkim kwasu DHA (dokozaheksaenowego) wydłuża nieco czas ciąży, zwiększa masę urodzeniową dziecka i zmniejsza ryzyko przedwczesnego porodu. Bardzo ważne jest także przyjmowanie witaminy D, która wspiera budowę kości. U ponad połowy kobiet w ciąży stwierdzono poważny niedobór tej witaminy, dlatego jej suplementacja jest szczególnie ważna. Jednocześnie należy uważać na witamię A, której niedobór jest tak samo niebezpieczny jak nadmiar. Może powodować trudności z zajściem w ciąże lub jej utrzymaniem, dlatego dawkę musi ustalić lekarz prowadzący. Na rynku istnieją także specjalne preparaty zawierające kompleks witamin i minerałów dla kobiet w ciąży. Przed ich zastosowaniem warto poradzić się lekarza prowadzącego. 4. Badania prenatalne W czasie późnej ciąży bardzo ważne są regularne wizyty u lekarza. Przez cały ten czas należy o siebie dbać i konsultować wszelkie wątpliwośći oraz niepokojące objawy. Ciąża po 35. roku życia jest ciążą wysokiego ryzyka nie tylko dla matki, ale także dla dziecka. Dlatego bardzo ważnym etapem są badania prenatalne. Można je wykonać w sposób inwazyjny - poprzez amniopunkcję, czyli nakłucie powłok brzusznych i pobranie płynu owodniowego - oraz nieinwazyjny. Istnieją nowoczesne metody, które wymagają jedynie pobrania od ciężarnej krwi. Nieinwazyjne badania, takie jak test PAPP-A, można wykonać już w 11. tygodniu ciąży. Istnie także badanie nazwane testem NIFTY (ang. Non-Invasive Prenatal Test), który polega na pobraniu od ciężarnej krwi, w której zawarty jest materiał genetyczny dziecka. Próbka jest poddawana analizie i na tej podstawie ocenia się ryzko rozwoju wad płodu. Badania prenatalne pozwalają ocenić ryzyko wystąpienia wad płodu oraz wszelkie nieprawidłowości chromosomalne. Jeśli dochodzi do poważnych uszkodzeń, dziecko może urodzić się martwę, nie żyć dłużej niż rok albo borykać się z zaburzeniami rozwoju, takimi jak zespół Downa. Ryzyko rozwoju nieprawidłowej liczby chromosomów u dziecka rośnie wraz z wiekiem ciężarnej, dlatego bardzo ważna jest odpowiednia diagnostyka i prewencja. Badania prenatalne ciągle budzą mnóstwo wątpliwości i kontrowersji, niemniej jednak nie należy się ich obawiać - to bezpieczna forma diagnostyki płodu, która może pomóc zmniejszyć stres rodziców związany z rozwojem malucha. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Dołączył: 2016-01-16 Miasto: Warszawa Liczba postów: 1841 2 czerwca 2018, 22:39 Czy któraś z Was urodziła pierwsze dziecko po 37 roku życia? Co o tym sądzicie? Warto w tym wieku jeszcze rozważać macierzyństwo? Kiedy jest już na to za późno? ania1234565 Dołączył: 2018-05-14 Miasto: królowy most Liczba postów: 177 2 czerwca 2018, 22:46 To nie jest aż tak późno. Ja bym spróbowała po konsultacji z rodzą po 40-stce nawet. CzekoladowaMalina 2 czerwca 2018, 22:49 co prawda nie mam 37 lat, ale mojej koleżanki mama ma 42 lata i w tym roku urodziła córeczkę :) fakt faktem miała małe problemy z ciążą ( cukrzyca albo nadciśnienie ) i musiała bardzo na siebie uważać, ale malutka urodziła się cała i zdrowa :) więc moim zdaniem to nie jest za późno Liandra 2 czerwca 2018, 22:49 Dokładnie.... moja mama urodziła mnie jak miała 39 lat.. kuhfrcisehrfuu3377876 Dołączył: 2018-04-04 Miasto: Wrocław Liczba postów: 1690 2 czerwca 2018, 22:50 Mama mojej koleżanki urodziła po 40 dziecko i jest zdrowe. To wszystko zależy od człowieka. Wiadomo że im później ciąża to większe prawdopodobieństwo na jakieś komplikacje. ZimowaMalina Dołączył: 2014-02-13 Miasto: Liczba postów: 198 2 czerwca 2018, 22:52 Nie wiem czy to za późno. Chyba nie mamy terminu przydatności. Mam znajome które urodziły w wieku 38 i 40 lat swoje pierwsze dziecko. Jedyne co to borykają się już z menopauza a dzieci są małe, i ciężko im z hormonami, energią. Ale przecież czasu nie da się cofnąć i urodzić wcześniej. Myślę że wiek nie ma aż takiego znaczenia, jeżeli da się dziecku całą miłość. jurysdykcja 2 czerwca 2018, 22:56 Tak, uważam, że to za późno. Znajome, które rodziły po 40ce miały koszmarne przeboje z zajściem w ciążę, utrzymaniem jej i ogarnięciem się zdrowotnie po że wniosek jaki bym z tego wysnuła jest taki, żeby nie czekać na ostatnią chwilę, a nie, żeby zrezygnować z macierzyństwa, bo akurat tak wyszło, że wcześniej się nie dało. Edytowany przez 2 czerwca 2018, 22:57 Dołączył: 2007-02-06 Miasto: Liczba postów: 10552 2 czerwca 2018, 22:56 ja urodzilam bardzo wczesnie , ale znam wiele kobiet okolo 40stki- ktore urodzily pierwsze dziecko i sa szczesliwymi mamami- jak ma byc cos nie tak to czy w tym czy innym wieku bedzie. Badz dobrej mysli. Dwa dni temu w Tv w Niemczech bylo glosno o znanej pani t tv , ktora jest teraz w ciazy - w wieku 54 lat (chyba 4. dziecko)- to uwazam za glupote i brak wyobrazni/ odpowiedzialnosci. Ale 40 lat to jeszcze dosyc powszedni wiek, szczegolnie na " zachodzie" , gdzie ludzie pozno decyduja sie na rodzine. Edytowany przez Berchen 2 czerwca 2018, 22:58 Dołączył: 2017-09-05 Miasto: Liczba postów: 9890 2 czerwca 2018, 23:00 W szpitalu leżałam z dziewczyną, która w dniu porodu miała 37 lat (czyli teraz prawie 40). Starali się o dziecko 14 lat i nie wychodziło , ale nie leczyli się , bo stwierdzili, ze będzie co będzie. Już nauczyli się żyć we dwoje, zaakceptowali, że dziecka nie będzie i bach dziewczyna jest w ciąży. Oczywiście bardzo się cieszyli mimo zaskoczenia. Mamy dziecko w tym samym wieku i ona mieszka na moim osiedlu to czasem się spotykamy. Z jej punktu widzenia wygląda to tak, że już trudno się jej w tym wieku do wielu rzeczy przystosować. Już mówiła, że wiele rzeczy ją irytuje, że ciężko wstawało się jej w nocy itp. Powiedziała, że absolutnie 2 dziecka nie chce , bo aktualne ją wykończyło gdzie jej dziecko w porównaniu do mojego to naprawdę oaza spokoju i naprawdę mało wymagający szkrab. Poza tym w tym wieku już trzeba się liczyć z tym, że może będzie trudno o rodzeństwo lub jest mało czasu na podjęcie decyzji o kolejnym takie kwestia jak przyzwyczajenie do wygodnego życia, czym dłużej zwleka się z taką decyzją tym trudniej jest ją podjąć i potem tym trudniej swoje życie przewartościować, przestawić na inne tory. Oczywiście nie zawsze tak jest, ale ogólnie z wiekiem raczej gorzej przechodzi się samą ciążę. Mam koleżanki, które rodziły po 20-te i po 30-tce, Mówią, że ciążę po 30-tce dużo gorzej zniosły, miały więcej komplikacji zdrowotnych. A to pojawiła się cukrzyca ciążowa, a to problemy z ciśnieniem, a to skracająca się szyjka. No i musisz liczyć się z tym, że potencjalnie wraz z wiekiem Twój stan zdrowia może się pogorszyć i jesteś narażona na więcej chorób oraz kwestię osierocenia dziecka zanim dorośnie lub narażenie go jeszcze w bardzo młodym wieku na opiekę nad schorowanym rodzicem Wiadomo też, że trudniej już o pomoc dziadków przy wnukach bo i dziadkowie starsi. Trudniej też nadążyć za samym dzieckiem, faktycznie kobiety już mają problemy z pewnym wieku z energią, mają humory z powodu menopauzy, (menopauza zaczyna się znacznie wcześniej niż zacznie zanikać okres) a to na pewno nie pomaga przy wychowywaniu nastolatka. Ważne przede wszystkim , aby dziecko było jednak chciane i kochane oraz , aby rodzice zdawali sobie sprawę z tego co wiąże się z rodzicielstwem i byli dojrzali na tyle, aby po fakcie nie twierdzili, że źle zorbili, a dziecko im przeszkadza i zabrało im wolność, bo to jednak odciska piętno na psychice dziecka. Też właśnie jestem tego zdania, że lepiej po prostu nie zwlekać. Edytowany przez Marisca 2 czerwca 2018, 23:06 Dołączył: 2007-02-06 Miasto: Liczba postów: 10552 2 czerwca 2018, 23:09 W szpitalu leżałam z dziewczyną, która w dniu porodu miała 37 lat (czyli teraz prawie 40). Starali się o dziecko 14 lat i nie wychodziło , ale nie leczyli się , bo stwierdzili, ze będzie co będzie. Już nauczyli się żyć we dwoje, zaakceptowali, że dziecka nie będzie i bach dziewczyna jest w ciąży. Oczywiście bardzo się cieszyli mimo zaskoczenia. Mamy dziecko w tym samym wieku i ona mieszka na moim osiedlu to czasem się spotykamy. Z jej punktu widzenia wygląda to tak, że już trudno się jej w tym wieku do wielu rzeczy przystosować. Już mówiła, że wiele rzeczy ją irytuje, że ciężko wstawało się jej w nocy itp. Powiedziała, że absolutnie 2 dziecka nie chce , bo aktualne ją wykończyło gdzie jej dziecko w porównaniu do mojego to naprawdę oaza spokoju i naprawdę mało wymagający szkrab. Poza tym w tym wieku już trzeba się liczyć z tym, że może będzie trudno o rodzeństwo lub jest mało czasu na podjęcie decyzji o kolejnym takie kwestia jak przyzwyczajenie do wygodnego życia, czym dłużej zwleka się z taką decyzją tym trudniej jest ją podjąć i potem tym trudniej swoje życie przewartościować, przestawić na inne tory. Oczywiście nie zawsze tak jest, ale ogólnie z wiekiem raczej gorzej przechodzi się samą ciążę. Mam koleżanki, które rodziły po 20-te i po 30-tce, Mówią, że ciążę po 30-tce dużo gorzej zniosły, miały więcej komplikacji zdrowotnych. A to pojawiła się cukrzyca ciążowa, a to problemy z ciśnieniem, a to skracająca się szyjka. No i musisz liczyć się z tym, że potencjalnie wraz z wiekiem Twój stan zdrowia może się pogorszyć i jesteś narażona na więcej chorób oraz kwestię osierocenia dziecka zanim dorośnie lub narażenie go jeszcze w bardzo młodym wieku na opiekę nad schorowanym rodzicem Wiadomo też, że trudniej już o pomoc dziadków przy wnukach bo i dziadkowie starsi. Trudniej też nadążyć za samym dzieckiem, faktycznie kobiety już mają problemy z pewnym wieku z energią, mają humory z powodu menopauzy, a to na pewno nie pomaga przy wychowywaniu nastolatka. Ważne przede wszystkim , aby dziecko było jednak chciane i kochane oraz , aby rodzice zdawali sobie sprawę z tego co wiąże się z rodzicielstwem i byli dojrzali na tyle, aby po fakcie nie twierdzili, że źle zorbili, a dziecko im przeszkadza i zabrało im wolność, bo to jednak odciska piętno na psychice dziecka. Też właśnie jestem tego zdania, że lepiej po prostu nie zwlekać. autorko -nie bierz wszystkiego powaznie, Marsica wie jak zawsze najlepiej. Tu gdzie zyje mam do czynienia z dziecmi i naprawde rodzice nie sa tak mlodzi jak ja bylam i wszystko funkcjomuje. Nie boj sie , jak chcesz miec dziecko to nie trac dalszego czasu. Czy ciąża po 35 roku życia jest bezpieczna? Dość późno wyszłam za mąż, wcześniej to praca i obowiązki były dla mnie ważniejsze. Teraz wspólnie z mężem chcielibyśmy mieć dziecko, ale ze względu na mój wiek mamy obawy czy ciążę uda się donosić, a jeśli tak, to czy dziecko urodzi się zdrowe. Byliśmy u lekarza, powiedział, że ryzyko poronienia jest większe, ale urodzenie dziecka po 35 roku życia nie jest niemożliwe i że wiele kobiet decyduje się wtedy na ciążę. Mimo to, z mężem mamy wątpliwości. Boimy się, że jednak coś pójdzie nie tak i przyniesie to tylko cierpienie. Dlatego zastanawiamy się czy może lepszą opcją nie byłaby adopcja. Mamy dobre warunki, oboje dobrze zarabiamy, żadne z nas nigdy nie było karane i ogólnie pochodzimy z dobrych rodzin. Nie mam pojęcia co robić i jaką decyzję podjąć. Wiem tylko, że oboje bardzo pragniemy dziecka. Problem dotyczy tylko tego w jaki sposób „zrealizujemy” to marzenie. Dlatego pomyślałam, że napiszę tutaj i podzielę się moimi obawami. A może któraś z was była w ciąży po 35 roku życia i może się podzielić ze mną jak to wtedy wyglądało i czy warto podjąć ryzyko?

ciąża po 37 roku życia forum